








alam mo yung pakiramdam na my itinatago sya syo..yung feeling ng tama yung hinala mo… ang hirap ng magtiwala… kasi ilang beses ka na nya nsaktan..niloko, pinaasa na magbbago ang lahat… ang dami mong naiisip hanggang bigla mo n lang naramdaman nkakapagod na.
tapos eto pa si tropa. mga barkadang hindi mo maintindihan kung konsintidor o tunay bang kaibigan… mapapaisip ka na din kung sino ba talaga ang dapat pagkatiwalaan sa kanila, pati si girlfriend ni tol di mo na din alam kung dapat pagsabihan ng nararamdaman mo. kasi sa barkada sigurado yan may tinatago sila na ayaw malaman ng kung sino man..naku lalo na kung pangbabae ni tropa un.. tapos ikaw naman gusto mo makielam pero sasabihin ni boyfriend “wag tayo makielam sa problema nila baka maghiwalay pa sila dahil nakielam tyo”..sus..sa isip isip mo kung tunay kang kaibigan kahit masaktan sasabhin mo kung anong totoo at kung anong makakatulong..kaysa hayaan mo mbaliw kaiisip yung si problemadong girlfriend..
tapos..ikaw naman inis na inis kasi alam mong ganon din sitwasyon nyo ni boyfriend. hay life! nababaliw ka na din kaiisip.. lalo na kung yung mga kaibigan ni boyfriend saksakan ng kalandian di makuntento sa mga girlfriend nila, mga babaero..ANG SAKIT NA SA ULO..
tpos..bigla ka na lang mapapaiyak..wala ka na magawa eh..magdadasal ka na lang… na sana maging maayos lahat. pinapanalangin mong ikaw lang mahalin nya at nagiisang mahal nya… at hinihiling mo na SANA MAKUNTENTO NA PO LAHAT NG LALAKI SA MUNDO, at sana wala na ding malalanding babae para wala ng tuksong mangyari…
hay… :(
My past life was rough.
It wasn’t dainty or sweet.
Thorns were scattered on my pathway, instead of rose petals of red, white or pink.
Yes, I knew love - the one that is sinister.
Once, I kissed a frog, but he never turned into a prince.
I was left with no choice but to fall into a deep slumber, wishful of a prince to come and wake me up with a gentle kiss.
And he came.
He saw.
He conquered.
Then suddenly, my world was utopia.
He was no knight in shining armor.
He had no army or his own horse.
But he is a prince.
He was clothed with a cloak of gentleness and he beamed with a ray of sweetness.
He is a prince who owned a sword more powerful than the Excalibur.
His sword was LOVE.
I am no royalty.
I am no elite.
I do not belong to the likes of Diana, the beauty of
Wales
.
But I am a princess in my own right…
so take off your hats and bow to me.
We both admitted our mistakes and we both realized there’s nothing more to say than saying a sincere apology to each other. The outcome of this fight is for the both of us to realize what needs to be done in our relationship. We may be different from each other but we both have the same common idea that we share, the imperfect love were molding to near perfection. It is the only thing that can bind our indifference from each other. I love you boo.
Akapmo.tumblr